De wijnbouw in de Bodenseestreek gaat vermoedelijk terug tot de Romeinen.  Mogelijk zelfs tot de Kelten. Vast staat dat de bourgognedruif 884 n.Chr. is ingevoerd, waarmee de Königsweingarten in Bodman de oudste, zonder onderbreking bewerkte wijnberg van Duitsland is.

Typische ondergrond is de leemachtige, kiezelhoudende morenebodem, terwijl op de Hohentwiel ook uitstekende wijn op vulkaangesteente groeit. De grote watervlakte van het meer biedt een goed warmtereservoir ter compensatie van de hoge ligging en aan de oostelijke kant van het meer heerst een sterke főhnwind, waardoor de klimatologische voorwaarden voor de wijnbouw uitstekend zijn. Terwijl de Duitse wijnbergen aan de noordelijke meer-oever zich breed langs de oever in zuidwestelijke richting uitstrekken, zijn de Oostenrijkse en Zwitserse wijngaarden aan de zuidoever eerder te vinden in wat verborgen zijdalen en valleien in westelijke en zuidwestelijke richting. Op de wijnkaart zijn de volgende gebieden te onderscheiden: Baden langs het meer, Württemberg met Beieren, Oostenrijk-Vorarlberg, het gebied rond Sankt Gallen, Thurgau en Schaffhausen.

Rode wijnen:
Belangrijkste soort is in Duitsland en Zwitserland de spätburgunder, die als rosé zonder meer de Bodenseewijn is en als rode verrassende kwaliteiten kan bereiken. Daarbij komt de biosoort regent in Duitsland en zweigelt en portugieser in Oostenrijk.

Witte wijnen:
De heer  Müller uit Thurgau kweekte hem en hier bereikte hj vermoedelijk zijn grootste klasse: müller-thurgau, in Zwitserland riesling x sylvaner genoemd. Belangrijk en goed is de grauburgunder of  pinot gris en Oostenrijk voegt daarbij  nog de uitstekende welschriesling. Zeker tellen ook kerner en weißburgunder mee, terwijl muskateller, traminer, gutedel en elbling uitgesproken specialiteiten zijn. Interessant is nog, dat de Zwitserse wijnboeren hun witte wijnen vaak aan een tweede gisting onderwerpen: reichenauer en  salensteiner müller-thurgau smaken volkomen verschillend, hoewel ze hemelsbreed slechts 500 m uit elkaar liggen.

Aan het meer zijn er maar weinig grote wijngaarden, die plaatselijk natuurlijk op de voorgrond treden voor consumptie en verkoop. In de regel zijn het kleinere wijnboeren, die met grote vakkennis en veel toewijding hun wijngaarden verzorgen. Belt u gerust eens aan; als er iemand thuis is, zal men u graag wijnen aanbieden die verder nergens te krijgen zijn.